
Nicolas Winding Refn’in yönettiği Only God Forgives, klasik bir suç filminden çok, şiddet, suçluluk ve cezalandırma kavramları üzerine kurulmuş stilize bir sinema deneyimi sunuyor. Film, hikâye anlatmaktan ziyade duygu ve atmosfer yaratmayı hedefliyor.
Bu yaklaşım, filmi ya çok sevilen ya da sert şekilde eleştirilen yapımlar arasına sokuyor.

Bangkok’ta yaşayan Julian, ailesinin uyuşturucu imparatorluğunu yönetmektedir. Kardeşinin vahşi bir cinayet sonrası öldürülmesiyle birlikte, intikam döngüsü kaçınılmaz hâle gelir.
Julian’ın annesi Crystal, oğlunun intikamını alması için onu zorlar. Ancak karşılarında sıradan bir düşman yoktur.
Emekli bir polis olan Chang, adaleti kendi yöntemleriyle uygulayan, neredeyse mitolojik bir figürdür.
Film ilerledikçe intikam, suç ve adalet kavramları gerçeklikten koparak sembolik bir hâl alır.
| Özellik | Bilgi |
|---|---|
| Tür | Suç • Gerilim • Sanat Filmi |
| Süre | 90 dakika |
| IMDb | 5.7 / 10 |
| Yönetmen | Nicolas Winding Refn |
| Senaryo | Nicolas Winding Refn |
| Müzik | Cliff Martinez |
| Yapım Yılı | 2013 |

Only God Forgives, izleyiciyle uzlaşmak isteyen bir film değil. Diyaloglar minimumda, karakterler donuk ve şiddet bilinçli olarak rahatsız edici şekilde sunuluyor. Refn, seyirciyi hikâyeye bağlamak yerine, onu görsel ve duygusal olarak sınamayı tercih ediyor.
Ryan Gosling’in sessizliği ve Bangkok’un neon ışıkları altında kurulan karanlık atmosfer filmin en güçlü yönleri. Film kusurlu, hatta yer yer itici; ama tam da bu yüzden hâlâ konuşuluyor.